உன் மடியில் ஊறிக்கிடக்கும் என் தூக்கம் 
கலைந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக 
கடிக்கும் நுளம்புடன் 
காந்தியாய் மாறி போரிடும் கால்கள்.....
கனவுகண்டு விழித்தெழும் போதெல்லாம் 
தலைதடவி தூக்கமூட்டும் 
உன் கைகள்......
இமைப்பொழுதில் என் கனவுகளைத் திருடி 
மறுகணத்தில் 
நனவாய்த் திருப்பித் தரும் 
உன் உடல் சொட்டும் வியர்வைகள்......
எனக்கொன்றென்றால் 
முதல்த் துளி சொட்டும் 
உன் கண்கள்.....
பாதி நேரம் எனக்கும், 
மீதி நேரம் எனக்காகவும் 
துடிக்கும் உன் இதயம்....
என் முத்தங்களை எல்லாம் 
சேமித்து வைப்பதற்காகவே 
உன் கன்னதுக்குழி............
மீண்டும் நான் உனக்கே மகளாக
இவளவும் போதும் அப்பா............

இருக்கும் போது 
தோட்டத்துக் காவலுக்காக 
வளர்க்கப்பட்ட தாத்தா...
இன்று 
பூமாலையுடன் 
படத்தில் தொங்குகிறார்...!

வடித்த கல்லுக்கு 
பாலுட்டுகிறார்கள்....
தவித்த வாய்க்குத் 
தண்ணீர் கொடுக்காதவர்கள்....!

'அம்மா! 
இங்க பாரும்மா எவ்வளவு அழகான ஊர்'
பறந்து வந்த 
செய்தித்தாளைப் பாக்கிறாள்... 
அது அம்பானி வீட்டின் 
ஒரு பகுதி 
என்று தெரியாமல்....!

நோய்கள் என்னைத் 
தின்று தீர்த்துவிடும் 
என்பதற்காக 
பல உணவுகள் 
நான் தீண்டாமலே 
தீர்ந்து போய்விட்டன....

சோகத்துடன் 

வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறது 

பிச்சைப் பாத்திரம்...

தெருத்தெருவாய் 

கையேந்தும் 

போலீஸ் வாகனத்தை....!

இலவசக் கழிவறை 
தெருச்சுவ்ர்கள்..

அழுதிருக்கிறேன்.....
செத்துத் தொலையலாம் 
என்றும் நினைத்திருக்கிறேன்.....
நல்ல வேளை...
குடிசை வீடென்பதால்
சிலந்தியைக் கண்டேன்.......

என் குறைகள் எல்லாவற்றையும்
களைந்துவிடாதே....
நிர்வாணமாக அலைய
நான்
தயாரில்லை...

மண்ணுக்கு வந்துதானே 
மழைத்துளி உன்னைத் தொட்டது...
உதிர்ந்த 
உன் வண்ணங்கள் 
வானத்தில் எப்படி????

அகிம்சையே வெல்லும் 
என்றுவிட்டு 
எத்தனை அம்புகளைப் 
பாச்சிவிட்டாய்... 
போதும் 
உன் பார்வையை திருப்பு.....

நுனிநாக்கில் ஊறிக்கிடந்த நம்பிக்கையும் 

விழுந்து போச்சு...

கண்ணன் வருவான், சேலை தருவான் 

எல்லாமே கதையாகிப் போச்சு....

மிச்சமிருந்த ஒரு காலை 

பாஸ்பரசும், இறையாண்மையும்

பங்கு போட்டிடுச்சு........

மண்ணை வளமாக்க 

உடல் எல்லாமே உரமாகிப்போச்சு.........

இறுதியில் எட்டி நின்று 

முக்கைப்போத்த  

நாங்களும் அரசியலாய்ப் போனோம்...... 

என் அக்காகளின் மானத்தைத் தின்ற நீ 
எப்படி விடுமுறைக்கு வீடு செல்கிறாய்? 
உன் கண்களுக்கு பயந்து 
உன் அம்மாவும் தங்கையும் ஓடி ஒளியமாட்டார்களா?


உன் பூட்ஸ்ரேகையில் 
இத்தனை தசைப்பிண்டங்கள் சிக்கிக் கிடக்க 
இந்த சம்பளத்தில் 
எப்படி உன்னால் வாய் நனைக்க முடிகிறது?


உணர்ச்சி நரம்பை 
அறுத்துவிட்டு தான் 
இணைப்பார்களோ ராணுவத்தில்?
இது தான் உங்கள் புத்தன் போதித்த புத்தாமோ? 


இன்னும் நீ மனித முகத்துடன் இருப்பது 
ஆச்சர்யம் தான்.....!

ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும்
நீளும் கைகளுக்கு
சொல்லிப் புரியாது.....
அவசரத்தில் கண்ட கனவுகளைக் கூட
எடுத்துவரவில்லை என்பது....!

நான் 
உயிர் பெற்ற  
அம்மாவின் வயிற்றில்
இன்று 
ஷேல்த்துண்டு....... 

தன் சகோதரனை நசித்த

பூட்ஸ் காலில் 

இறுக்கக் கடித்துவிட்டு வருகிறது 

சாலையோர எறும்பு, 

பார்த்துகொண்டு இருக்கிறேன் நான்.... 

தொலைந்துபோன தகவலும் இல்லை,
வந்துசேர்ந்ததாய் ஒரு செய்தியுமில்லை, 
இதுவரை சுவைத்த அனுபவமுமில்லை... 
எங்கே ஒளிந்திருந்து 
பூச்சாண்டி காட்டுகிறாய் 
சுதந்திரமே!!!!

நேற்றுக் கடைத்தெருவில் 

என் கண்ணீர்க் கதையை 

கிண்டல் செயும் போது புரிந்தது 

அன்று,

என்னுடன் சேர்ந்து அழுதமுகம் 

உன்னுடையதில்லை என்று...........

தலை வெடித்து

கையுடைந்து 

தெருவிலே துடித்தபோது 

வலித்தது.

தாண்டிப்போன அனைவருமே 

ஊனம் போர்த்தியவர்கள்.......

ஏதோ கட்சிக்காரர்கள் 

தெருச்சுவருக்கு வர்ணம் அடித்தார்களாம்..... 

கிழே ஓரத்தில் படுத்துறங்கியவனுக்கு 

அன்று தான் கொளிப்பண்டிகை........